Villa Melissa

Κάποια βράδια που έχω πιει και ενώ αναλογίζομαι τί περιπτώσεις παρεών έχω φιλοξενήσει στη Μέλισσα , η φαντασία μου τρέχει αχαλίνωτη και φαντάζομαι ποιο θα ήταν το αληθινό αντικείμενο της επιθυμίας μου , να είχε συμβεί κάποτε ή να περίμενα να συμβεί στο μέλλον .

Σ αυτή μου την φαντασίωση , κάθε φορά στη μεγάλη ξύλινη τραπεζαρία στη βίλα Μέλισσα κάθονται 12 άνθρωποι από τη ζωή μου .

Ο Διονύσης Σαββόπουλος στη μέση, να τους κοιτάζει όλους αυτούς τους γίγαντες, να χαμογελάει με νόημα και να λέει: «Φτάσαμε στ’ ανείπωτα, μην πετάξεις τίποτα… Ζήτω η παρέα, ρε παιδιά! Φέρτε λίγο φαγητό ακόμα!».

Ο Νίκος Παπάζογλου με το κόκκινο μαντήλι του είχε ήδη βάλει το κρασί, σιγοτραγουδώντας πως «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Δίπλα του, ο Μιχάλης Μιτακίδης κοιτάζει σκεπτικός το δάσος έξω από το παράθυρο, ψιθυρίζοντας με εκείνη τη βαθιά Low Bap φωνή του πως «όταν κάτι παράξενο με πιάνει, δεν είν’ παράξενο που συναντώ πάντα  τον Γιάννη…».

Στην άλλη άκρη, ο Karl Marx να χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι και να διακηρύττει  με πάθος πως «αυτά τα 8 στρέμματα ανήκουν σε αυτούς που τα έφτιαξαν!», την ώρα που ο Φρόυντ κρατάει  σημειώσεις, προσπαθώντας να του εξηγήσει ότι η ανάγκη του για επανάσταση πηγάζει από τα παιδικά του χρόνια. Λίγο πιο δίπλα, ο Ζακ Λακάν κοιτάζει  την παρέα με απορία και να αναρωτιέται : «Μήπως η πραγματική σου Επιθυμία είναι απλώς να μην έχεις Επιθυμίες;».

Ο Roger Waters να υψώνει το δάχτυλο έτοιμος να γκρεμίσει ακόμα ένα τείχος, ενώ η Χρύσα, ο Αρίωνας κι γω , να  απολαμβάνουμε το σκηνικό, τσουγκρίζοντας τα ποτήρια σας και λέγοντας: «Δες τι σου δείχνω , που σε πάω τί σου κάνω…».

Στο κέντρο, ο John Lennon —αυτό το αιώνιο παιδί των λουλουδιών που μας το στέρησαν τόσο άδικα και χωρίς κανένα λόγο— να χαμογελάει με εκείνη την αθώα γαλήνη, σιγοτραγουδώντας «Imagine no alarmas in the forest»… Φαντάσου ένα δάσος χωρίς ξυπνητήρια και υποχρεώσεις, παρά μόνο με εμάς, χαμένους στην ησυχία του Πηλίου.

Και στην άκρη-άκρη, μαζευμένος με την κιθάρα του, ο David Gilmour που μας χάρισε απλόχερα εκείνα τα θεϊκά, ατμοσφαιρικά σόλο του , που μας μεγάλωσε μ αυτά και ο Roger  δεν θα ήταν αυτός που εγινε αν δεν ήταν ο Gilmour στην αρχή του , να  κοιτάζει φευγαλέα τον Roger και να κουνάει το κεφάλι του και να ψιθυρίζει στην παρέα: «Εγώ απλά έπαιζα την κιθάρα με έναν τρόπο που δεν μπορούσε να φανταστεί , αλλά του άρεσε πολύ  και τον  έκανε αυτό που είναι σήμερα .».

Γιατί αυτό το δείπνο δεν έχει μυστικά· έχει μόνο ανοιχτές καρδιές, το τζάκι να καίει, και την απόλυτη ησυχία των αετών να μας προστατεύει από τον έξω κόσμο.

Υ.Γ. Αν ο Μαρξ μάθει ότι έχουμε δορυφορικό ίντερνετ 350Mbps και βλέπουμε Cinobo, θα το ονομάσει “το όπιο του λαού”. Αλλά μέχρι να το αποδείξει, εμείς θα απολαμβάνουμε την ταχύτητα καλύτερα κι απ’ το γραφείο.»

Λίγη πραγματικότητα τώρα …

Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά , Θεοφάνεια , Καθαρά Δευτέρα , 25η Μαρτίου , Πάσχα , Αγίου Πνεύματος , καλοκαιρινές διακοπές , 28η Οκτωβρίου , είναι οι μέρες του χρόνου για την ξεκούρασή σας και η ευκαιρία να περάσετε μαζί με τους αγαπημένους σας φίλους και συγγενείς λίγες μέρες χαράς και επικοινωνίας με τη μεγάλη σας παρέα και τη διαμονή σας στο Πήλιο.
Η βίλα Μέλισσα είναι ο κατάλληλος χώρος να το κάνετε αυτό με άνεση και να το απολαύσετε .